skip to Main Content

De kunst in de Hortus Oculus is een ervaring voor álle zintuigen. Ons streven is om in deze unieke beeldentuin de symbiose tussen kunst en natuur op een andere manier te presenteren. De beelden zijn voelbaar, hoorbaar, zichtbaar en sommigen zelfs om aan te ruiken.

Internationale kunstenaars hebben ieder op uitnodiging en na een selectie speciaal voor deze multi-zintuiglijke tuin een ruimetelijk kunstwerk gemaakt. Sommigen zelfs meerdere kunstwerken. De 1e editie kunstwerken voor de Hortus Oculus is gecreëerd tijdens de ‘Artist in Residence 2018’.

Land Art Delft heeft in de loop der jaren veel ervaring opgedaan met het realiseren van kunstwerken op deze wijze. De kunstenaars verblijven een periode op deze inspirerende locatie in de polder om zo hun werk in optimale omstandigheden met professionele ondersteuning te ontwikkelen.

Kunstenaars Hortus Oculus:

  • Toshitaka Nishizawa-Japan
  • Kouji Ohno – Japan
  • Els Otten – Nederland
  • Dodog Soeseno – Indonesië
  • Frank Eerhart – Nederland
  • Marcel van Zijp – Nederland
  • Paula Kouwenhoven – Nederland
  • Gaku Hayashi – Japan
  • Sarantis Gagas – Griekenland

 

Gaku Hayashi

Deze Japanse kunstenaar is een leerling van Toshitaka Nishizawa die het beeld Navel of Darkness heeft gemaakt.  Wanneer Toshitaka hier een kunstwerk kwam realiseren nam hij altijd twee assistenten mee. In 2019 was Gaku Hayashi hier met een collega. Na die werkperiode wilde Gaku langer blijven en een eigen kunstwerk ontwikkelen. Hij wilde het zicht op de al jaren bestaande rij wilgen voor de visueel beperkte bezoeker tastbaar maken door middel van het materiaal marmer.  Gaku heeft met dit werk ook de afstand tussen de bomen verbeeld, de afstand die ooit is bepaald door de stappen van boer Jan, die de wilgen heeft geplant.

Tree impression

 

Paula Kouwenhoven (1953)

Het werk ‘Willowhenge’ van Paula is geïnspireerd op Stonehenge en Woodhenge in Engeland en de Woodhenge in de Millingerwaard langs de Rijn. In de Hortus Oculus is een cirkel van wilgen geplant, de bomen die zo in dit landschap thuishoren. Ze staan op een gelijke afstand van elkaar en dat geeft een meditatieve sfeer terwijl je in de cirkel de ronde doet, al lopend, ruikend en luisterend naar het wuiven van de wilgen in de wind. Je voelt je hier één met de natuur.

In Stonehenge komt de zon op tussen de stenen op 21 juni, hier gaat de zon op 21 juni onder tussen de bomen.

Willowhenge

Marcel van Zijp (1958)

De tastbare poëzie in het beeld ‘Crow’ is een verzameling geselecteerde fragmenten uit een Schubert-liedtekst. De zinnen zijn in het Engels vertaald vanuit de originele ‘die Krähe’(de kraai) uit de onnavolgbare ‘Winterreise’ van deze Oostenrijkse componist uit de Romantiek. Beeldhouwer Van Zijp was gefascineerd door de emotie en het onvervuld verlangen van de romantiek en de kracht van de woorden. Fragmenten van  zinnen zijn verticaal prachtig voelbaar uitgehakt in het langwerpige blok van Belgisch hardsteen. 

De Kraai: “Een kraai was met mij. Uit de stad getrokken. Heeft tot vandaag voortdurend om mijn hoofd gevlogen. Kraai, wonderlijk dier, Wil je me niet verlaten ? Ben je van plan, als prooi hier snel mijn lichaam te grijpen ? Nu, het zal niet ver meer gaan aan deze wandelstaf. Kraai, toon me eindelijk trouw tot aan het graf !”

 

De kraai

 

Dodog Soeseno  (1953)

De ruimtelijke installatie van Dodog Soeseno verbeeldt de mythische tuin. Het kunstwerk bestaat uit een smal verticaal tiny huis op een ronde betonnen cirkel dat als een tapijt is beschilderd met cyaan blauw gekleurde voelbare bloemen. In de introverte ruimte is in keramiek een universele beeldtaal verwerkt. Beschut tegen de wind vind je er mogelijk de echo van jezelf. Bovenop sieren gekleurde versierde bollen in de kleuren rood, geel en blauw. De twee boomtakken in de vorm van een hertengewei aan de zijkant verbeelden de groei van de natuur.

 

Amazed

 

Kouji Ohno (1971)

Ter ere van 75 jaar Bevrijding dit jaar hebben Kouji Ohno en microbioloog en onderzoeker Henk Jonkers van de TU Delft voor de Hortus Oculus een nieuw kunstwerk gecreëerd met als thema “Bevrijding”. Het kunstwerk bestaat uit een stalen raamwerk dat verwijst naar een compositie van Piet Mondriaan en acht menselijke figuren die zijn geïsoleerd in de ruimte terwijl ze verbinding zoeken met elkaar. De verwijzing naar vrijheid is de constante zoektocht naar nieuwe manieren om met elkaar in contact te komen en wederzijds begrip te hebben zonder de eigen identiteit te verliezen.

Dr. Henk Jonkers is voorzitter van de onderzoeksgroep Duurzaamheid van de sectie Materialen en Milieu bij de Faculteit Civiele Techniek en Wetenschappen. Het kunstwerk is een synergie tussen de Japanse cultuur en de moderne milieu- en materiaalwetenschap. Het manifest van gemeenschappelijke fascinatie voor menselijke relaties, kunst en kunstnijverheid, natuur, specifieke materiaaleigenschappen uitgedrukt in levende materialen: innovatief beton. Kouji heeft mogelijke verwerkingstechnieken onderzocht om de sculpturen een menselijke tastbaarheid te geven. De verscheidenheid in beton is speciaal gemaakt voor deze sculpturen en is bedoeld om een ​​unieke materiaalervaring te inspireren. De betonnen mensfiguren zijn allemaal uniek. Deze kunstbeleving geeft inzicht in de toekomstige eigenschappen en toepassingen van innovatief beton, bijvoorbeeld met mossen geïntegreerd.

Het staal is gesponsord door het bedrijf Huisman Equipment Schiedam.

Kouiji: ‘It expresses a symbol of peace that connects everyone and the world with multiple lines’.

Het kunstwerk is op 14 augustus 2020 onthuld door de Rector van de TU Delft Tim van der Hagen.

 

Relational Connection

 

 

 

 

Toshitaka Nishizawa (1965)

Met het monumentale beeld Navel of the Darkness van de Japanse kunstenaar Toshitaka Nishizawa opende de Hortus Oculus in 2018. Het kunstwerk nodigt de bezoeker direct uit tot een spannende benadering: voelen, aanraken, strelen. De tastzin staat centraal. Het beeld is van een ongekende tederheid, sensueel, kwetsbaar en aards krachtig en daardoor een beleving voor de hand. Een marmeren monoliet, een miljoenen jaren oud gesteente. Het bevat de eeuwigheid van de natuur, de traagheid van tijd, de stilte van materie en het universum door de tast.

Toshitaka: “Subject of this project is the tactile sense. The concept is the enlarged version of the hand gripped form. A spiral unifies both space and material: the marble. I use marble because of the accumulation of many lives in the past. I assume that with the tactile sense you can feel this.” 

Navel of the Darkness

 

Sarantis Gagas  (1966) 

Dit kunstwerk is een hoge tuin waar je voor kunt staat, omheen kunt lopen en waaraan je kunt kan ruiken en voelen, je handen doorheen kunt woelen en je neus in kunt steken.  Landscape as a memory bestaat uit drie grote langwerpige bakken van Cortenstaal dat een ruw materiaal is. In de bakken staan in de zomer Griekse planten zoals tijm, rozemarijn, lavendel. Vincent Bijloo had er bij de opening in 2018 ook wel brandnetel in gewild voor een prikkelende ervaring…..Wie weet.

 

Landscape as a memory

Frank Eerhart (1948)

Frank Eerhart is naast dichter en medeoprichter van Plint ook getalenteerd beeldend kunstenaar. Deze talenten zijn samengevoegd in dit kunstwerk. ‘Zonder iets te willen’ is van staal en staat op een rond plateau. Het is een assemblage van gevonden voorwerpen, vier omhoog stekende staken komen samen in een lange pin met daaromheen een platte cirkel. Onderop staat een zichtbaar maar ook voelbaar gedicht van de kunstenaar over hoe de relatie tussen mens en dier zonder woorden je het gevoel geeft samen te zijn.

 

Zonder iets te willen

 

Marcel van Zijp (1958)

Het tweede werk van Marcel van Zijp heet ‘Aspidium Filix Mas’. Het beeld bestaat uit een ruw blok hardsteen dat een glad bewerkte Belgisch hardstenen hals van een cello draagt. De geraffineerde krul van de cellohals leidt naar het sierstuk: een prachtig ontworpen boekrol. Het is een fijn voelbaar kunstwerk door het contrast tussen ruw en glad. De vertaling van de  Latijnse naam ‘Aspidium Filix Mas’ is mannetjes varen, de plant die net zo’n prachtige krul heeft als de cellohals.

Van Zijp is momenteel ook bezig met ander kunstwerk in een uithoek van dit gebied. Een kunstwerk “in progress”. 

 

Aspidium Filix Mas

Els Otten (1950)

Sinds 10 jaar werkt de kunstenaar met gesmolten en in een mal gestold glas. Die techniek heet klincasting.  Hier lijkt een gedeeltelijk van blauwe Proseccoflessen gemaakte mensfiguur ten onder te gaan in het water. Of juist op te rijzen? 

Els Otten is geïnspireerd door koralen die zijn aangespoeld en gevonden op de stranden van het Japanse eiland Tokashiki-jima. Het eiland heeft een bewogen geschiedenis. 

Het beeld vraagt om een heel eigen waarneming. De gestalte is door de glinstering van glas en water op een andere wijze te ‘zien’ en te ervaren door de bezoekers die nog enigszins licht kunnen onderscheiden.

Tokashikijima Healing

 

Toshitaka Nishizawa (1965)

Het kunstwerk As Is wordt gevormd door een stalen kooi met resten van een enorme omgezaagde witte Paarden Kastanje. Velen dachten dat het de boom was uit de tuin van het Anne Frank huis aan de Keizersgracht 188 in Amsterdam die in 2010 is omgevallen, maar dat is niet zo.

As Is

 

Kouji Ohno (1971)

De Japanse kunstenaar Kouji Ohno ontwikkelt in samenwerking met de microbioloog en onderzoeker Henk Jonkers van de TU Delft sculpturen van ‘smart materials’.

De twee beelden in de Hortus Oculus zijn niet gegoten maar gemaakt van Bio beton, een innovatieve betonsoort. Er is gebruik gemaakt van bacteriën (bepaalde korstmossen) die ervoor zorgen dat het beton zelf herstellend is. De technologie is gebaseerd op micro-organismen die kalksteen produceren waardoor scheuren in beton autonoom herstellen. De twee beelden demonstreren deze hedendaagse duurzame innovatieve technologie. De eerste schaalmodellen zijn in maart 2018 succesvol gepresenteerd tijdens het TEDxDelft event.

De ‘human figures’, een man- en een vrouwfiguur, zijn een introductie op een serie beelden in een variëteit van beton en mossen. De structuur van de vrouwfiguur is voelbaar iets zachter dan de “huid” van de mannelijke figuur. Een symbiose van kunst en natuur. Het voor de beelden gebruikte mos zou je als een verwijzing kunnen zien naar de Japanse Zen-tuin waar mossen een belangrijke rol spelen.

Lees meer:
“Zelfherstellend biobeton TU Delft genomineerd voor European Inventor Award”
“Onderzoek aan ‘groen’ beton”

 

In the beginning was the World

 

Paula Kouwenhoven (1953)

Lieu betekent plaats en bestaat in de beeldentuin uit een cirkel van wilgentenen. De cirkel fungeert als een grote mand gevuld met lavastenen. Iedereen die wil, kan er een steen aan toevoegen met speciale herinneringen aan o.a. geluk, verdriet of ergernis.  Herinneringen die soms “als een steen op je maag liggen”.

Lieu

Lieu

 

Zimbabwe groep

Toen bevriende Rob Rozenburg met zijn galerie naar Brussel verhuisde, zijn er een aantal van de galeriekunstwerken aangekocht door Land Art Delft.  Acht werken van Zimbabwaanse beeldhouwers staan nu in de Hortus Oculus.

Alle acht beelden zijn van serpentijn gemaakt. Het mineraal serpentijn is genoemd naar het Latijnse woord serpens, dat ‘slang’ betekent. De vorm waarin de mineralen gegroeid zijn in het gesteente doet namelijk denken aan de vorm van een slang. Ook werd het vroeger wel gebruikt als geneesmiddel tegen slangenbeten. Serpentijn wordt in de grond gevonden als losse brokken en komt vooral voor in Zimbabwe.  Dit is een hele harde soort, Springstone en heeft een prachtige donkere kleur. De naam Zimbabwe betekent letterlijk ‘huis van steen’.

De beelden zijn fantastisch om te bevoelen en om er je eigen voorstelling bij te maken. Rond, hoekig, glad en ruw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Back To Top